Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος προστίθεται στον κατάλογο των νεκρών από μπάτσους που ξεπερνάνε τους
100 τα τελευταία 20 χρόνια. Αν σε αυτούς προστεθούν οι μετανάστες που δολοφονούνται στα σύνορα,
οι νεκροί πολλαπλασιάζονται. Οι φόνοι αυτοί είναι μέρος μιας ευρύτερης καταστολής που βιώνουν
περισσότερο συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Εργάτες, φοιτητές και συνταξιούχοι ξυλοκοπούνται
και ψεκάζονται με χημικά στις κινητοποιήσεις τους. Μετανάστες δολοφονούνται στα σύνορα
και στις μεγαλουπόλεις. Φυλακισμένοι βιώνουν καθημερινούς εξευτελισμούς. Τσιγγάνοι και άλλες
μειονοτικές ομάδες δέχονται πογκρόμ. Πολιτικοί χώροι με συγκρουσιακά χαρακτηριστικά υπόκεινται
σε άγρια βία και φυλακίσεις. Το ίδιο συμβαίνει και σε οποιονδήποτε ατομικά ή συλλογικά αντιδρά
στην υποβάθμιση της ζωής του όπως στις περιπτώσεις αγώνων ενάντια στη δημιουργία χώρων
υγειονομικής ταφής απορριμάτων (Λευκίμμη Κέρκυρας κ.α.), πεδίων βολής (Μελίτη Φλώρινας κ.α.),
εγκατάστασης σταθμών και κεραιών κινητής τηλεφωνίας κ.λ.π. Οι κοινωνικές αυτές ομάδες είναι, είτε
ενεργά είτε εν δυνάμει, εξεγερσιακές και άρα καταστέλλονται ως επικίνδυνες για την εξουσία. Δεν
είναι τυχαία και η επιείκεια που έχουν οι ένστολοι δολοφόνοι και οι διαχειριστές της κρατικής βίας από
τα δικαστήρια. Η εξουσία τους χαϊδεύει τα αυτιά, ώστε να την προστατεύουν ανενόχλητοι με
οποιοδήποτε μέσο και κόστος.
Εκεί που δεν φτάνει το γκλοπ του μπάτσου έρχονται να δράσουν παρακρατικές ομάδες, φασίστες οι
οποίοι ανά περίσταση βαφτίζονται “αγανακτισμένοι πολίτες”. Οι επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενα
στέκια, οι τραμπουκισμοί και οι δολοφονικές επιθέσεις εναντίον
κοινωνικών αγωνιστών, μεταναστών αλλά και σε οποιονδήποτε εκφράζει τη διαφορετικότητα στην
κοινωνία, αυξάνεται καθημερινά. Τα ΜΜΕ από την άλλη πλευρά, αποκρύπτουν τις κοινωνικές
εντάσεις, σπιλώνουν κινήματα και αγωνιστές και προσπαθούν να δημιουργήσουν μια εικονική
πραγματικότητα κοινωνικής ειρήνης.
Παράλληλα με την καταστολή, τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η καταπίεση και η εκμετάλλευση που
βιώνει ο καθένας στην καθημερινότητα του. Η σύγχρονη νεοφιλελεύθερη οικονομική αναδιάρθρωση
έχει συγκεκριμένες επιπτώσεις στις ζωές των ανθρώπων όπως η εξάπλωση και επιβολή της φτώχειας
σε ολοένα και μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα -πράγμα που είδαμε να συμβαίνει και πρόσφατα με
την νέα “οικονομική κρίση”. Η ανεργία αυξάνει, ο κοινωνικός αποκλεισμός αποτελεί τον σκληρό
κανόνα απέναντι στην καθολική συστημική επιταγή για κατανάλωση. Ταυτόχρονα, η εξουσία χωρίς
κανένα ενδοιασμό, μέσα από τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, αυθαιρετεί τη στιγμή που η ίδια βίαια
προσπαθεί να ρυθμίσει την κοινωνική δράση και να καθυποτάξει την κοινωνική αντίσταση. Μέσω της
ψήφισης τρομονόμων μειώνεται ακόμη περισσότερο η προσωπική ελευθερία, αυξάνει η
παρακολούθηση και ο έλεγχος της καθημερινής ζωής και ποινικοποιούνται άτομα και κοινωνικές
ομάδες. Επιβάλλεται δε ένας τρόπος ζωής – lifestyle κάτω από τον οποίο όλοι οφείλουν να
συστρατευθούν. Όποιος αποκλίνει από αυτόν, αυτόματα περιθωριοποιείται και γίνεται στόχος των
εξουσιαστικών μηχανισμών. Υψώνονται τείχη ανάμεσα στους ανθρώπους με νέους
αντιμεταναστευτικούς νόμους, κρατώντας τους κολασμένους και τους “μιαρούς” μακρυά. Όλα αυτά
δεν αποτελούν δυσλειτουργίες του συστήματος που επιδέχονται βελτίωση αλλά εγγενή χαρακτηριστικά
της ιεραρχικής διάρθρωσης της κοινωνίας. Το σκηνικό έρχονται να ολοκληρώσουν οι πολιτικοί και οι
εργατοπατέρες που λειτουργούν ουσιαστικά σαν ασπίδα της οικονομικής ελίτ. Αποκρούουν τους
κραδασμούς από τις κοινωνικές εντάσεις και εκρήξεις δίνοντας την ψευδαίσθηση μιας κάποιας
“δημοκρατικής” εναλλαγής.
Απόρροια των παραπάνω είναι η δημιουργία ενός εκρηκτικού μίγματος που αργά ή γρήγορα θα
ξεσπούσε. Η δολοφονία του 15-χρόνου αποτέλεσε απλώς την σπίθα της κοινωνικής αυτής έκρηξης.
Η κοινωνία έχει κάθε λόγο να εξεγείρεται με τρόπους αντίστοιχους της καταπίεσης που βιώνει, είτε
επιλέχθηκαν συγκεκριμένοι συμβολικοί και πολιτικοί στόχοι, είτε οι επιθέσεις είχαν εντροπικό και
χαοτικό χαρακτήρα. Όσο διάχυτη είναι η βία των εξουσιαστικών μηχανισμών σε κάθε κοινωνική
έκφανση, άλλο τόσο καθολική και αιχμηρή θα είναι και η αντί-βία που της αντιστοιχεί. Στο μυαλό του
κάθε καταπιεσμένου, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, οι τράπεζες, τα
μεγάλα εμπορικά καταστήματα και τα κυβερνητικά κτήρια δεν θα μπορούσαν να μην είναι στόχοι
αφού αυτοί αποτελούν τους κύριους εκφραστές της οικονομικής-πολιτικής εξουσίας, καθώς και τα
αστυνομικά τμήματα και τα ΜΜΕ ως εκφραστές των μηχανισμών καταστολής και ελέγχου.
Στην συγκυρία αυτή δεν μπορεί παρά να μετέχουμε δυναμικά και να είμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε
εξεγερμένο. Προτάσσουμε την αντι-ιεραρχική, αυτόνομη και αντιεξουσιαστική οργάνωση και
αγωνιζόμαστε για την κατάλυση της εξουσίας σε όλες της τις εκφάνσεις.
ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ
ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΤΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΩΝ
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ
ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών - Αντιεξουσιαστών στο Ρέθυμνο ενάντια στην κρατική καταστολή.
Δεκέμβριος 2008